Senin, 30 Januari 2012

kaos kakiq sayang, kaos kakiq malang





eh lu pada masih keinget g sama C1 championship beberapa bulan yg lalu., ia yg kita pada masuk perempat final itu loh.., heheh.,
ini nih dibalik kesuksesan kita mengalahkan kakak tingkat, ia suatu nadhar yg aneh banget yg pertamanya gue nadhar kalo gue g bakal nyuci kaos kaki gue ampek kita kalah (walau sampai saat ini blum gue cuci nih yg namanya kaos kaki) lalu si atub nambahin nadharnya, yap nadhar kalo kita g boleh nyuci kostum kita ampek C1 championship selesai.., jiah.., mengerikan memang tapi ini beneran terjadi suer dah taroan gunting kuku gue berani setres., untungnya sekarang kostum kita udah pada dicuci.., tinggal kaos kaki gue aja nih yg lum gue rencanain kapan dicucinya.., btw baunya udah ilang kok, klo g percaya besok gue bawa ngampus..., wahahah
salam kompak buat psiko A'uthis 11

Anakku ws Iso Moco

Anakku sekolah neng TK B, bocahe wis pinter maca. Aku sueneng byanget. Sakwijining dina tak ajak blanja neng Giant, anakku njaluk jajan minuman ringan (softdrink).  Nek jajan neng njero iso langsung diombe soale wis dibayar neng kasir njero, nanging neng bungkus jajane ditempeli stiker "PAID" sing artine wis dibayar dadi gak bakal dietung maneh karo kasir sing njaba.  Terus tempelane mau diwaca karo anakku, trus dheweke ngomong , "Buk, aku gak gelem ngombe".  Aku mendelik, pikirku wong njaluk jajan sing milih anakku dhewe kok gak gelem ngombe. Trus aku gomong, "Lha kenapa Nduk ?"  Trus anakku njawab, "aku kan pingin minuman sing manis Buk, kenapa minuman paid kok didol neng kene ?"

Sabtu, 28 Januari 2012

LATAH

minggu 29 januari 2012
gue liat tuh yg namanya grup offering di facebook "gue g punya blog", g tau kenapa nih orang2 pada promosiin blognya  "kampungan banget nih orang2" LATAH banget, dulu twetter sekarang blog gara2 sesosok mahluk aneh Lutfi Naufali semuanya pada buat blog, karna kesalnya muka pak raden.gue ampek komentarin LATAH digrup
Dua jam kemudian gue kena karma "ia karma" sambil gupuh, gue bikin yg namanya BLOG.
mikir apa coba gue bikin blog, sesuatu bgt "ala sahrini"

tentang ku

nama gue ilham, gue anak ke-dua dari tiga bersaudara., kakakq cwek n adek cwok., kau tau rasanya jadi anak tengah., kadang enak kadang engak tergantung gimana kita nyikapin aja, gue anak yg standart baget prestasi pun g ada, beda bget ama kakak n adek gue., yg selau dapat bintang kelas lah minimal.,emang tragis nasipq, yg paling tragis dari semuanya tuh gue pernah pringkat 40 dari 40 siswa.., g bangga gimana coba!! nusuk
gue pikir itu masa lalu gue.., coba tanya sekarang pasti gue jawab "PODO" setres

sekarang gue kuliah di UM, (kok bisa??) gue g nyangka juga masuk negri mbusungin dada "mungkin balasan dari tuhan dulu gue pernah nyelametin kucing" jiah